...

Δεν είμαστε αυτό που θα έπρεπε

και δεν είμαστε αυτό που θέλουμε

και δεν είμαστε αυτό που θα γίνουμε .

Aλλά, δόξα τω θεώ,

δεν είμαστε αυτό που ήμασταν!

Mάρτιν Λούθερ Kινγκ

η εαρινη συναξη των galah

Μαζι

Τι φταις αλήθεια.

Κανείς δε σου μαθε το δρόμο για το "εμείς".

Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε

να επενδύεις στο "εγώ".

Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτά του "εσείς".

Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας

ανάμεσα σε σκοτάδια ν' ανακαλύψεις το "εσύ".

Σ' έπιανε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "αυτοί".

Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναξες

"Αυτός! Αυτός!"

Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς.

Τι φταις!

Αν κάποτε καθίσεις λίγο να ξαποστάσεις από τη μάχη σου,

θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε.

Θα θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου

(θυμάσαι το "δαχτυλιδάκι" που παίζαμε παιδιά; )

"Μαζί". "Μαζί". Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική.

Και μη βιαστείς να την πετάξεις.

Μπορεί μια μέρα να σου χρειαστεί.

Αλκυονη Παπαδακη

η ελπιδα ακομα αναπνεει

Χρονια Πολλα Μανουλα

το πρωτο ανοιγμα της μεγαλης πυλης

Καλη Συνεχεια

...

Καλη Αρχη

Ε λ ε υ θ ε ρ ι α

η εποχη της φραουλας

Το φυτό του πάθους
Ανήκει στην οικογένεια Rosaceae, στο γένος Fragaria, και είναι φυτό μικρό - συνήθως έρπον και πολυετές, αν και η εντατική καλλιέργεια το έχει πια μετατρέψει σε μονοετές. Υπάρχει άγρια και ήμερη, με τον καρπό της πρώτης να είναι πιο μικρός, αρωματικός και γλυκός. Η φραουλιά ανθίζει από το Μάιο ως τον Ιούλιο και οι καρποί της ωριμάζουν το καλοκαίρι. Ωστόσο, υπάρχουν ποικιλίες που δίνουν καρπούς όλο το χρόνο. Το φυτό αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες και προσαρμόζεται σε όλα τα είδη χώματος. Όμως, μια απότομη αλλαγή της θερμοκρασίας, ένας παγετός, οι πολλές βροχές και η ξηρασία μπορεί να το βλάψουν, ενώ είναι ευαίσθητο στους ρύπους.

Μια κόκκινη ιστορία
Στη Γηραιά ήπειρο, οι πρώτες καλλιέργειες άγριας φράουλας άρχισαν το Μεσαίωνα στη Ρώμη και η μόνη γνωστή ποικιλία την περίοδο αυτή προερχόταν από τις Άλπεις. Σημαντικές αλλαγές στην καλλιέργειά της παρατηρήθηκαν όταν στην Ευρώπη ήρθαν οι πολύ μεγαλύτερες αμερικανικές φράουλες και στη συνέχεια οι ποικιλίες από τη Χιλή, που οι συνεχείς διασταυρώσεις τους οδήγησαν περίπου στις τωρινές φράουλες. Στις μέ-ρες μας, τη μεγαλύτερη παραγωγή φράουλας στον κόσμο έχουν οι ΗΠΑ, ενώ στη χώρα μας ιδιαίτερα δημοφιλής είναι η ευρωπαϊκή φράουλα, που τη βρίσκουμε και αυτοφυή σε διάφορες περιοχές.

«Ναι μεν, αλλά...»

Μπορεί οι φράουλες να έχουν πολλά να μας προσφέρουν, πρόκειται όμως για μια από τις πιο επιβαρημένες με φυτοφάρμακα τροφές. Είναι λοιπόν προτιμότερο να επιλέγετε τις βιολογικές, ακόμα και αν αγοράζετε λιγότερες επειδή κοστίζουν λίγο περισσότερο. Όσο για την επιλογή, προσέχετε να μην έχουν ζαρώματα και κακώσεις, να είναι καθαρές, ομοιόμορφες, με λαμπερό χρώμα, πράσινα φυλλαράκια στην κορυφή και ευδιάκριτες μικρές τρίχες στην επιφάνειά τους. Αγοράζετε όσες έχουν από μικρό μέχρι φυσιολογικό μέγεθος και φυσικά τόσες όσες θα καταναλώσετε άμεσα. Τέλος, είναι καλύτερο να τις καταναλώνετε στην εποχή τους, καθώς το υπόλοιπο διάστημα οι ποικιλίες διεγείρονται τεχνητά.

απο Vita.gr

τοτε,τωρα,παντα...;

χρονια γλυκα,χρονια τρυφερα, χρονια καλα

ευχαριστώ μανούλα !

...μια απαντηση ...

Ένα μικρό παιδί αποφασίζει να ζωγραφίσει ένα σπίτι για τα γενέθλια της μητέρας του.

Στο μικρό μυαλό του το σπίτι έχει ήδη ζωγραφιστεί.

Γνωρίζει πως είναι μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια, το μόνο που μένει είναι να το αποτυπώσει στο χαρτί.

Βάζοντας όλες του τις δυνάμεις δίνει μορφή στην εικόνα όπου έχει για το σπίτι. Πρόκειται για ένα έργο τέχνης γιατί είναι ένα δημιούργημα αποκλειστικά δικό του, κάθε πινελιά εκφράζει αγάπη για την μητέρα του, κάθε παράθυρο, κάθε πόρτα ζωγραφίζονται με την πεποίθηση ότι εκεί είναι η θέση τους.

Ακόμα και αν μοιάζει με αχυρώνα αποτελεί το πιο όμορφο σπίτι που ζωγραφίστηκε ποτέ: πρόκειται για επιτυχία γιατί ο μικρός καλλιτέχνης κατάθεσε ολόκληρη την καρδιά και την ψυχή του, όλο του το «είναι» στο δημιούργημα του.

Αυτό είναι υγεία.

Αυτό είναι επιτυχία και πραγματική φροντίδα.

Η φροντίδα μέσα από αγάπη με απόλυτη ελευθερία, με τον δικό μας τρόπο.

Αν όμως κάποιος ερχόταν και έλεγε:

« Γιατί να μη βάλεις ένα παράθυρο εδώ και μια πόρτα εκεί; Και φυσικά το μονοπάτι του κήπου πρέπει να είναι προς αυτή την κατεύθυνση» το αποτέλεσμα που θα επιφέρει στο παιδί θα είναι η παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος για την εργασία.

Ίσως το παιδί να χάσει το κέφι του, να εκνευριστεί, να στενοχωρηθεί και να φοβηθεί να αρνηθεί αυτές τις προτάσεις.

Θα αρχίσει όμως να μισεί την εικόνα και ίσως να τη σκίσει:

στην πραγματικότητα, ανάλογα με τον τύπο του παιδιού θα υπάρξει και η ανάλογη αντίδραση.

Η τελική εικόνα θα είναι ένα αναγνωρίσιμο σπίτι , αλλά δεν θα είναι τέλειο και θα αποτελεί αποτυχία, αφού θα πρόκειται για την ερμηνεία των σκέψεων ενός άλλου ατόμου και όχι του ίδιου του παιδιού.

Αυτό είναι ασθένεια, η αντίδραση στην παρέμβαση.

Αυτό αποτελεί προσωρινή αποτυχία και δυστυχία.

Και αυτό συμβαίνει όταν επιτρέπουμε στους άλλους να παρεμβαίνουν στους στόχους μας, στην ζωή μας και να εμφυτεύουν στον νου μας την αμφιβολία, τον φόβο ή την αδιαφορία!»

Dr.EDWARD BACH

...θελω να ΄ρθει η ανοιξη...

πειτε μου:

...πειραζει;.....

...η αληθεια μας...

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά

Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα

Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί

Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος

σ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη

'Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,

"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα"

Αυτό θέλουμε κι εμείς

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ' τον κόσμο

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο

Γιαννης Ριτσος

αργη απομακρυνση...

You got a fast car I want a ticket to anywhere Maybe we make a deal Maybe together we can get somewhere Anyplace is better Starting from zero got nothing to lose Maybe we'll make something But me myself I got nothing to prove You got a fast car And I got a plan to get us out of here I been working at the convenience store Managed to save just a little bit of money We won't have to drive too far Just 'cross the border and into the city You and I can both get jobs And finally see what it means to be living You see my old man's got a problem He live with the bottle that's the way it is He says his body's too old for working I say his body's too young to look like his My mama went off and left him She wanted more from life than he could give I said somebody's got to take care of him So I quit school and that's what I did You got a fast car But is it fast enough so we can fly away We gotta make a decision We leave tonight or live and die this way I remember we were driving driving in your car The speed so fast I felt like I was drunk City lights lay out before us And your arm felt nice wrapped 'round my shoulder And I had a feeling that I belonged And I had a feeling I could be someone, be someone, be someone You got a fast car And we go cruising to entertain ourselves You still ain't got a job And I work in a market as a checkout girl I know things will get better You'll find work and I'll get promoted We'll move out of the shelter Buy a big house and live in the suburbs You got a fast car And I got a job that pays all our bills You stay out drinking late at the bar See more of your friends than you do of your kids I'd always hoped for better Thought maybe together you and me would find it I got no plans I ain't going nowhere So take your fast car and keep on driving You got a fast car But is it fast enough so you can fly away You gotta make a decision You leave tonight or live and die this way

χιονονιφαδες...ιστορικες

η κατασκευη της χιονονιφαδας απο χαρτι,
τελικα, αποτελει "οικογενειακη" παραδοση !
απο τον παππου στην μανα,
απο την μανα στο παιδι
και απο το παιδι παρακατω...

ειναι μια αναμνηση, ενα παρον και ενα μελλον
που περικλειει το νοημα και το πνευμα των ημερων:
γαληνη, ηρεμια, αρμονια,ταξη και πανω απ΄ολα αγαπη !

ολα δοσμενα με αγαπη και τρυφεροτητα απο γενια σε γενια!

τα δικα μας χριστουγεννα
ξεκινανε και τελειωνουν μεσα σε μια χιονονιφαδα...

οπως καποτε,τοτε,εκει...

...πρωϊνό άστρο...

Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.

Κοιμήσου κοριτσάκι।
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.

Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.

Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
κι ἐγὼ τραγουδάω...

Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.

Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.

Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.

Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.

Γιάννης Ρίτσος

Κοριτσάκι μου...

Κοριτσάκι μου,
μὲς στὸ βουβὸ πηγάδι τοῦ φεγγαριοῦ
σοῦ ῾πέσε ἀπόψε τὸ πρῶτο δαχτυλίδι σου.

Δὲν πειράζει.

Ἀργότερα θὰ φτιάξεις ἄλλο
νὰ παντρευτεῖς τὸν κόσμο μὲς στὸν ἥλιο.

Γιατὶ δὲν εἶναι κοριτσάκι
νὰ μάθεις μόνο ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει,
εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ
δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις
Νὰ τὸ θυμᾶσαι κοριτσάκι.

Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν τὸν ὕπνο σου.
Θέλω νὰ σοῦ φέρω ἕνα περιβολάκι
ζωγραφισμένο μὲ λουλουδόσκονη
πάνω στὸ φτερὸ μιᾶς πεταλούδας
νὰ σεργιανάει τὸ γαλανὸ ὄνειρό σου.

Θέλω νὰ σοῦ φέρω
ἕνα σταυρουλάκι αὐγινὸ φῶς
δυὸ ἀχτίνες σταυρωτὲς ἀπὸ τοὺς στίχους μου
νὰ σοῦ ξορκίζουν τὸ κακὸ
νὰ σοῦ φωτᾶνε μὴ σκοντάψεις.

Γιάννης Ρίτσος